Het wordt een geweldig moestuinjaar in het Verenigd Koninkrijk, daar durf ik een smak geld om te verwedden. De schrik om straks op 1 april wakker te worden zonder fruit of groenten in de rekken, zit er flink in. En niet onterecht. Het Verenigd Koninkrijk importeert 60% van al zijn voedsel; zowat 40% van alle groenten en fruit komt uit de Europese Unie. Aardappelen, uien, kolen, wortelen, prei, broccoli… en erwtjes, niet te vergeten. En aardbeien, appels en peren. Zal het die ‘harde’ grens nog wel over geraken? En aan welke prijs?

Dat geïmporteerde goederen duurder worden, staat vast, sommigen spreken van 20% extra. Voor de modale Brit is dit een nachtmerrie. Vers voedsel zal ook minder vers zijn, wegens uitgebreidere controles en tijdverlies aan de grens, in ieder geval in de beginfase. Tot de dingen geregulariseerd zijn. Maar dat kan lang duren, lijkt het nu. Geen nood, zegt het ministerie van land- en tuinbouw, we drijven onze eigen productie gewoon op. Alleen draait de Britse tuinbouw, net als bij ons, voor een groot deel op buitenlandse seizoensarbeiders. En ging de Brexit net niet om zoveel mogelijk buitenlanders buiten te houden?

Kweek zelf je groenten

Dus is ‘Dig for Brexit’ – letterlijk: spit voor de Brexit – de nieuwe heiligmakende slogan in het Verenigd Koninkrijk. Kweek zelf je groenten. De gekende beweging ‘Grow your own’, ooit ontstaan om de Britten een gezonder voedingspatroon bij te brengen, wordt plots bittere noodzaak. Alle hens aan dek voor meer moestuinen, koppen de Engelse kranten: ‘Britain will need many more allotments to grow food after Brexit.’ Moestuinen zijn altijd populair in momenten van grote crisissen en drastische veranderingen. Zo was het al bij de grote industriële revolutie in de 18de eeuw, toen stadsmoestuintjes werden opgezet om iets aan de gezondheid van de arbeiders te doen, en wellicht ook om de mannen van de pub weg te leiden.

Lees meer  Vlinderkastje als winterverblijf

Moestuin, balkon, brexit, column, Laurence Machiels

Geen pittoreske hobby

En net zoals in oorlogsjaren gazons omgeploegd werden voor aardappelen, wordt nu intens geaasd op elk beschikbaar lapje grond. Elk voortuintje is een potentiële moestuin. Braakliggend land van investeringsmaatschappijen is straks misschien meer waard als moestuin dan als potentieel stuk bouwgrond, wanneer de Britse economie plat gaat. De schrikgedachte van honger te lijden, maakt een mens creatief. Online zaadcatalogi doen gouden zaken en kwekers van groenteplantgoed drijven de productie op. In tijden van nood kun je beter prei- en koolplanten kweken, dan Helleborus of Delphinium. Zelfvoorziening wordt hét woord van 2019 – in het Verenigd Koninkrijk, althans. Met de instagramproof moestuinen op balkons, de kruidenbakken in de stadstuintjes en de raamtuintjes in de Londense flats alleen zal het niet lukken, hoe mooi het allemaal ook oogt en hoe blij je van al die foto’s ook wordt. En ook de wildpluktrend zal de Britse bordjes niet vullen. De pittoreske hobby die moestuinieren tot nog toe was, wordt nu bikkelharde noodzaak.

Onzekerheid

Helaas is de Brexit ook slecht nieuws voor onze fruit- en groentekwekers, en voor onze sierplantenkwekers. Het Verenigd Koninkrijk laat zich graag een plantenkwekersland noemen, maar er worden wel elk jaar voor 932 miljoen Britse ponden aan bomen en planten geïmporteerd, voornamelijk uit de Europese Unie. Krijgen we die planten straks nog de plas over? Zullen de Britten kiezen voor groenten in plaats van bloemen? Of zullen ze net nood hebben aan opfleurende plantjes, nu de donkere wolken zich boven hun hoofden opstapelen? Niemand die het weet. Het is wachten op wat het wordt, aan beide zijden van de grens. Want als er één zekerheid is aan deze Brexit, dan is het wel de onzekerheid. Was het maar een 1-aprilgrap.

Lees meer  fulfill the timeline the easiest report authoring expert services | same day essay

 

Laurence Machiels is freelance groenjournalist, met een wekelijke groenpagina in Het Laatste Nieuws. Tuinieren is haar passie – haar biologische tuin in de Vlaamse Ardennen, een halve hectare groot, onderhoudt ze helemaal zelf. Met liefde en leed, zoals je kunt lezen. En dagelijks kunt zien op Instagram @laurencemachiels