Toen Lara en haar man Jos hun bovenwoning in de stad Groningen verruilden voor een boerderijtje op het Friese platteland, hadden ze eerst wel wat anders aan hun hoofd dan tuinieren. Maar ze wist uit haar jeugd hoe fijn een mooie tuin kan zijn. Nu heeft Lara (40), naast haar baan en een jong gezin, een pluktuin van 500 vierkante meter. “Het is hectisch, maar als ik tuinier laat ik alles even los.”

Tekst: Frederike Krommendijk Foto’s: Sietske de Vries

Het boerderijtje in Oosterwolde was een echte kluswoning. En dus gingen Lara en haar man negen jaar geleden vol aan de bak met een verbouwing. Buiten legden ze in de eerste jaren al wel een boomgaard en een struweelhaag aan, de laatste vooral om de wind te breken. “We zochten ruimte en rust. Die tuin zou later wel komen, we waren blij dat die door de vorige bewoners was aangelegd. Maar ik liep al wel een tijd met het idee van een pluktuin rond, geïnspireerd door al die prachtige foto’s die ik zag op Instagram. Als kind ben ik opgegroeid tussen het groen en de bloemen en die liefde voelde ik nog steeds.”

Gewoon begonnen

Ervaring in tuinieren had Lara niet, wel een enorme dosis enthousiasme. “Ik ben fotografe dus de creativiteit en het oog voor wat er mooi uitziet, had ik al wel. En ik houd ontzettend van bloemen., dus we zijn gewoon begonnen in een stuk van het weitje naast onze tuin. Eerst met een paar bedden, heel onhandig aangelegd, maar vier jaar geleden kreeg ik echt de smaak te pakken. Ik heb een online workshop gevolgd bij Floret Farm en we hebben verhoogde bakken gemaakt. De grond is hier nat, dus eerder verzopen de zaailingen of de slakken aten ze op. Door de bakken heb je drogere grond die eerder opwarmt, dat was een enorme verbetering.”

Lara begon met de makkelijke plukbloemen waar iedereen van houdt: dahlia’s en zinnia’s. “Die zijn gemakkelijk te telen en je hebt er veel bloemstelen van. En ik had vaste planten met mooie bloemen. Gevolg was wel dat ik meteen veel te veel boeketten had, dus die ben ik in een stalletje aan de weg gaan verkopen. Maar omdat we hier zo afgelegen wonen, kwamen er weinig passanten dus ik hield wel vaak over”, zegt ze lachend.

Sfeer van een Engelse cottagetuin

Twee jaar geleden was het assortiment flink toegenomen en begon Lara met de verkoop van abonnementen op de verse boeketten. Ze besloot de tuin open te stellen voor zelfplukkers. “Dat had ook een praktische reden, want ik had net een kindje gekregen en had dus minder tijd om zelf boeketten te maken. Door mond-tot-mond mond reclame ging dat goed lopen, bezoekers kwamen vaker en genoten ook van de rust en hoe fijn de sfeer is in de tuin.”

Voor die sfeer heeft Lara veel aan haar creativiteit als fotografe. “Ik houd niet zo van een pluktuin waar alles in keurige rijen staat. Als je net begint is dat wel handig omdat je in rijen gemakkelijker zaailingen en onkruid van elkaar kunt onderscheiden, maar nu wil ik het meer door elkaar laten groeien zodat het in de tuin ook al op boeketten lijken. Bijvoorbeeld met mooie combinaties zoals Ammi majus en siergrassen tussen de dahlia’s. Daarmee inspireer je mensen meteen om bepaalde bloemen met elkaar te combineren. En het geeft de sfeer van een Engelse cottagetuin, daar houd ik van.” Die sfeer wordt gecompleteerd door houtsnipperpaden en kastanjehouten hekjes. “Onder de houtsnippers doen we karton zodat ze minder snel vergaan en er ook minder onkruid tussenkomt van onderaf.” Een koppeltje loopeenden helpt mee in de strijd tegen slakken. “We houden ze nu wel met een touwtje uit de bloembedden, het eerste jaar gingen ze met hun grote poten overal op staan of middenin de zaailingen zitten.”

Meer lezen? Deze hele reportage lees je in TuinSeizoen 07 augustus, samen met nog tal van andere handige tips en leuke inspiratie! Bestel hem hier!